Rachel. Donder op.
Papa!
Waar ben je mee bezig? - Stap in de auto.
Rachel ga die auto uit. Kom eruit.
Kalm aan. - Van die auto af, nu eraf.
Waar is mijn zoon? Waar is hij?
Robbie.
Doe dat pistool omlaag, ik neem de auto over.
Mijn dochter zit in de auto. - Doe dat pistool weg.
Doe dat pistool weg!
Neem de auto maar. Ik wil mijn dochter.
Pak haar maar.
Wij hebben het zwaar wat ik heb gehoord. Maar ook in Zuid Amerika en Azië...
Er is niets aan de hand in Europa. - Daar schijnt het het ergst te zijn.
Het interesseert mij helemaal niets. Als ze hier komen, zijn we er geweest.
De stroom werkt hier nog. - Inderdaad.
Er is hier nog niets slecht gebeurd.
...we hebben al meer bloed dan nodig.
Deze kant op, blijf doorlopen...
Rustig doorlopen. Enkel de mensen met een retourtje...
Ray! - Sherryl?
Zijn dit je kinderen? Dit is mijn dochter Nora.
De bomen doen raar. - Haal die auto's weg voor ruimte...
...dus geef ons wat tijd. Geen zorgen, er is plaats voor iedereen...
Bootsman, stuur ze weg. Haal de klep omhoog.
Haal die klep omhoog. Geen mensen er meer op.
Laat ons erdoor.
Er is geen plaats meer. - Luister, we zijn maar met z'n drieën. Vijven.
Niet drukken. - Er is genoeg ruimte!
Luister, blijf bij mij. - Iedereen achteruit.
Alles goed? Kom mee.
Aan de kant.
Laat mij er door, ik hoor bij hem.
Er is genoeg ruimte op de boot.
Er is genoeg ruimte! - Iedereen naar achteren.
Robbie, blijf bij me.
Hier, pak mijn hand. Houd je vast.
Robbie!
Help me met haar.
Niet stoppen.
Robbie, loop langzamer.
Loop eens langzamer.
Laten we bij elkaar blijven, Robbie.
Blijf bij elkaar. Robbie!
Kom terug!
Kom terug.
Blijf hier, ik ben zo weer terug.
Waarom doe je dit?
Generaal, de doelen naderen erg snel. - Terugtrekken.
Breng die mensen in veiligheid. Terugtrekken en blijf vuren.
Draai je om en luister naar mij.
Nou luister je naar mij.
Doe dit nu niet. - Ik wil dit zien. Laat me gaan.
Wat doe je hier alleen? Kom met ons mee. - Mijn vader haalt mijn broer.
Je kunt hier niet blijven. Ik laat haar niet alleen.
Je mag mij haten, maar ik hou van je. Ik laat je niet gaan.
Het is goed, maar het is niet veilig hier. - Ik mag niet met je mee. Ze zijn daar.
Mijn vader is daar. - Ik moet hier zijn. Ik wil dit zien.
Blijf bij je zusje. - Laat me gaan alsjeblieft.
Recht vooruit. Dek de achterhoede.
Ik ben haar vader.
We waren zo ongerust toen we haar bij de boom zagen staan...
Hierheen.
Snel.
Zijn jullie in orde?
En jij?
Lig je goed?
Doe je ogen dicht. Je moet wat slapen.
Pap? - Hij zal ons vinden.
Robbie zal ons vinden in Boston bij je oma.
Denk je dat met mama alles goed is? - Mama wacht in Boston.
Ze slaapt niet omdat ze zich zorgen maakt over jullie.
Ze is nu in oma's keuken en...
ze maakt die vieze thee klaar en...
ze tellen de minuten af tot ze jullie terugzien.
Wat is dit? - Heb ik gewonnen.
Met paardrijden, derde plaats.
Zing je een slaapliedje voor me?
Ik ken er geen.
Zing Hush my Mountain.
Sorry, die ken ik ook niet.
Perzikengin, smerig, maar ik vond er een kist vol van.
Bedankt.
Vervelend van je zoon. - We raakten elkaar kwijt. Ik zie hem in Boston.
Heb jij...
iemand verloren?
Iedereen.
Harland. - Ray Ferrier.
Ik heb hier water en genoeg eten voor een paar weken.
Je bent welkom om hier te blijven, jullie beiden.
Ik probeer wat te slapen.
Die machines, die driepoten...
Ze hebben ze begraven, onder onze voeten.
Lang voordat er hier mensen waren.
Ze hebben al dit miljoenen jaren geleden voorbereid...
We zijn vertrapt. - Alstublieft, mijn dochter...
Ze hebben het grootste leger in enkele dagen verslagen.
Ze walsten zo over ons heen. En dit is het begin. Ze blijven komen.
Dit is geen normale oorlog meer maar een totale uitroeiing van de mensheid.
Ben je bang?
Natuurlijk ben ik dat.
Ik heb genoeg dood gezien.
Ik rij in een ambulance in de stad, of wat er nog van over is.
Die mensen die het net redden, die net voor het ziekenhuis een hartstilstand krijgen...
Juist die hun ogen openhouden, je blijven aankijken...
zijn diegenen die het redden.
We moeten ons hoofd koel houden.
Wegrennen, dat nekt je.
Ik weet wat op het randje leven is.
Bedankt dat je ons hier houdt.
Ik laat me niet uitroeien.
Kom mee, ik zal je wat laten zien.
We moeten ze bestrijden, Ray. Ze moeten een zwakke plek hebben.
Er zijn er een paar gedood in Osaka. Japanners kunnen zeker wat wij niet kunnen?
We kunnen het, Ray. We pakken ze, we zoeken een manier.
Ik heb een dochter. Waarom bracht je ons hier?
Om samen tegen ze te vechten. Nu komen wij vanuit de grond omhoog.
Op het juiste moment pakken we ze bij verrassing, net zoals zij bij ons deden.
Volkomen onverwacht.
We zitten onder ze, Ray, recht eronder.
Mis je je moeder? Ik had ook een kleine meid...
Ze was bijna net zo oud.
Als er iets met je vader zou gebeuren, zal ik voor je zorgen.
Je hebt haar niets te zeggen. Begrepen?
Vragen stel je maar aan mij.
Wat is jouw plan? Ik weet wat ik doe, jij ook?
Blijf je hier tot ze je pakken? Is dat je plan?
Misschien wil je dat wel. De kelder zal wel te zwaar voor je zijn.
Waarom geef je je niet over?
Luister. Het is gestopt.
Misschien dat het wel goed gaat en heb je geluk, dan zal ik je trainen...
Geef je eten en leer je wat trucjes... - Houd je kop en luister!
Jij en ik...
staan blijkbaar niet aan dezelfde kant.
Ray!
Houd je mond! Stil!
Niet mijn bloed.
- Rustig, wees stil.
Ze drinken het! - Stil, ze horen je.
Ze gebruiken ons als mest. - Rustig, anders komen ze terug.
Ze verspreiden ons over het land. - Anders moet ik wat anders doen.
Ik laat mijn dochter niet dood gaan door jou. - We maken een tunnel tot aan de stad...
Houd je kop. - Snap je? We kunnen ons daar verstoppen.
Houd je kop eens!
We worden het verzet. We staan dit niet toe. Bezettingen werken nooit.
Het is al duizend keer geprobeerd. Dit is ons land.
Wat doe je papa? - Blijf hier en doe de doek niet af.
Hoe ging dat liedje ook weer? Dat slaapliedje wat ik niet kende?
Ja, die.
Wil je het voor mij zingen?
Niet stoppen.
Rachel, maak eens geluid schat.
Rachel, praat tegen me schat.
Pap?
Hou me vast! Trekken!
Blijf trekken.
Iedereen in dekking.
Blijf lopen, mensen.
Kom op. Doorlopen.
Kom, laat dat liggen.
Naar links, mevrouw. Bedankt.
Wat is er met ze gebeurd?
Ze sterven.
Kom op, doorlopen. - Wat gebeurt er?
Geen idee. Er gebeurt iets met ze. Loopt u door.
Hebben jullie ze neergehaald? - Ze doen vreemd, draaien rondjes...
en een uur geleden vielen ze vanzelf. Nu doorlopen.
Niet stoppen, doorlopen.
Hoe kunnen ze vanzelf neerstorten? - Ik weet het niet zeker.
Kalm, neem je tijd.
Iedereen kalm, ga in de tunnel. Je bent aan de verkeerde kant van de weg.
Kijk naar de vogels - Ik kan je niet horen.
Geen schild!
Kom hier met de wapens. Laad de bazooka.
We zijn hier veiliger.
Achter vrij!
Ben je geladen? Heb je een lock? Vuren!
Het is in orde.
Houd die burgers weg. - Houd afstand.
Hier blijven.
Houd afstand.
Veilig. - Afstand, houd ze terug.
Mama!
Dank je.
Robbie?
Hoi pa.
Vanaf het moment dat de bezetters arriveerden, onze lucht ademden, aten en dronken...
waren ze gedoemd.
Ze werden vernietigd ondanks alle wapens van de mensheid faalden...
door de kleinste wezens door God hier op aarde gezet.
Door de tol die de mensheid betaalde tussen al die kleine wezens is zijn plaats op aarde verdiend.
En dat recht is de onze tegen alle gevaren, of hij nu leeft of sterft in ijdel.
Melk de witte motor 2005